OWASP Top 10 2025'te ne değişti?
OWASP Top 10 2025, web uygulamalarındaki en kritik on güvenlik riskini sıralıyor ve bu sürümde üç belirgin değişiklik var. Yazılım tedarik zinciri kendi kategorisine kavuştu, SSRF erişim kontrolünün içine alındı, hata yönetimi ise listeye yeni girdi. Güncel liste şöyle:
- A01 Broken Access Control
- A02 Security Misconfiguration
- A03 Software Supply Chain Failures
- A04 Cryptographic Failures
- A05 Injection
- A06 Insecure Design
- A07 Authentication Failures
- A08 Software or Data Integrity Failures
- A09 Security Logging and Alerting Failures
- A10 Mishandling of Exceptional Conditions
2021 listesine göre sıralamada da hareket var. Güvenlik yanlış yapılandırması 5. sıradan 2. sıraya çıktı, kriptografik hatalar 2'den 4'e, enjeksiyon 3'ten 5'e, güvensiz tasarım 4'ten 6'ya indi. Erişim kontrolü ise yine 1. sırada. A07 ve A09 sadece yeniden adlandırıldı, A09'daki "izleme" kelimesi "uyarı"ya dönüştü.
Veri tarafı da büyümüş: OWASP 2,8 milyondan fazla uygulamayı ve 589 farklı CWE'yi inceledi, 2021'de bu sayı yaklaşık 400'dü.
Yazılım tedarik zinciri neden ayrı bir kategori oldu?
A03, 2021'deki "Vulnerable and Outdated Components" kategorisinin genişletilmiş hali. Artık yalnızca eski kütüphane değil, derleme sistemi, dağıtım altyapısı ve bağımlılık zincirinin tamamındaki bozulmalar da bu başlığın içinde.
OWASP'ın verdiği örnekler konunun ciddiyetini gösteriyor. SolarWinds'te (2019) güvenilen bir tedarikçinin güncellemesi yaklaşık 18.000 kuruluşa kötü amaçlı yazılım taşıdı. 2025'teki Shai-Hulud olayında kendi kendine yayılan bir npm solucanı, kurulum sonrası betikleriyle gizli verileri çaldı ve çalınan npm belirteçleriyle 500'den fazla paket sürümüne bulaştı. Bybit olayında ise cüzdan yazılımına yapılan bir tedarik zinciri saldırısı 1,5 milyar dolarlık hırsızlıkla sonuçlandı.
Kategori, topluluk anketinde yanıtlayanların tam yüzde 50'si tarafından 1 numara seçildi. Ortalama görülme oranı da tüm kategoriler arasında en yüksek, yüzde 5,19. Buna karşılık ilişkili CVE sayısı yalnızca 11, yani yalnızca CVE tarayıcısına güvenmek bu riski göstermeyebilir.
OWASP'ın önerileri sade ve uygulanabilir: doğrudan ve dolaylı bağımlılıkların envanterini (SBOM) tutun, kullanılmayan bağımlılıkları silin, CVE, NVD ve OSV kaynaklarını sürekli tarayın, paketleri yalnızca resmi kaynaklardan ve mümkünse imzalı alın, sürüm yükseltmelerini bilinçli yapın, CI/CD araçlarını güncel tutun, hesaplarda çok faktörlü doğrulamayı zorunlu kılın.
npm tarafında bunun küçük bir karşılığı şu:
npm ci
npm audit
npm ci --ignore-scripts
npm ci kilit dosyasına sadık kalır, yani beklemediğiniz bir sürüm gelmez. --ignore-scripts kurulum sırasında paket betiklerini çalıştırmaz, bu da Shai-Hulud gibi kurulum sonrası betiğe yaslanan saldırıların yolunu kapatır. Native derleme yapan paketlerde bu bayrak sorun çıkarabilir, o paketleri ayrıca ele almak gerekir.
Güvenlik yanlış yapılandırması neden 2. sıraya çıktı?
Uygulamalar artık daha çok ayarla şekilleniyor: bulut hesapları, konteyner imajları, ortam değişkenleri, bulut depolama izinleri. Bu yüzden kodun kendisi doğru olsa bile yanlış bir ayar açık kapı bırakabiliyor.
Pratik kural basit: varsayılan şifreleri ve gereksiz özellikleri kapatın, hata sayfalarında iç ayrıntı göstermeyin, her ortam için ayarı koda ya da şablona yazın ki elle yapılan değişiklik unutulmasın.
Yeni A10 hata yönetimini neden kapsıyor?
A10, yazılımın beklenmedik durumları önleyememesi, fark edememesi ve onlara doğru yanıt verememesi demek. OWASP üç örnek veriyor: dosya yükleme hatalarında kaynakları serbest bırakmamak yüzünden kaynak tükenmesi, veritabanı hatalarının tüm sistem bilgisini kullanıcıya göstermesi ve çok adımlı bir işlemin ortasında kesilince işlemin geri alınmaması.
Önlemler de benzer ölçüde somut: hataların olacağını varsayın, hata oluştuğu yerde yakalayın, kullanıcıya iç ayrıntı vermeden anlaşılır mesaj dönün, bir genel istisna işleyicisini son ağ olarak ekleyin, yarım kalan işlemi geri alın ve güvenli tarafta kapanın. ASP.NET Core'da bunun karşılığı şöyle:
app.UseExceptionHandler(errorApp => errorApp.Run(async context =>
{
context.Response.StatusCode = StatusCodes.Status500InternalServerError;
await context.Response.WriteAsJsonAsync(new { title = "Beklenmeyen bir hata oluştu." });
}));
Çok adımlı bir işlemde de ya hep ya hiç kuralı geçerli:
await using var tx = await db.Database.BeginTransactionAsync();
try
{
await Transfer(db, from, to, amount);
await tx.CommitAsync();
}
catch
{
await tx.RollbackAsync();
throw;
}
Oran sınırlama ve kota da bu başlığın parçası. Tek bir noktadan gelen hatalı istek seli, aslında hataların bir saldırı yüzeyine dönüşmesi demek.
Küçük bir projede nereden başlamalı?
Listeyi baştan sona ezberlemek gerekmiyor. Üç adım çoğu projede en büyük farkı yaratır. İlki erişim kontrolü: her uç noktada kullanıcının o kayda gerçekten erişebildiğini sunucu tarafında doğrulayın. İkincisi bağımlılıklar: kilit dosyasını kullanın, kullanılmayanları silin, düzenli tarayın. Üçüncüsü hata yönetimi: genel bir istisna işleyicisi ve kullanıcıya iç ayrıntı sızdırmayan hata mesajları.
Bu üç alan 2025 listesinin 1, 3 ve 10 numaralı maddelerine denk geliyor. Geri kalanlarına bundan sonra, projenizin riskine göre sırayla bakabilirsiniz.
Sık sorulan sorular
OWASP Top 10 2025'te hangi kategori yeni? A10 Mishandling of Exceptional Conditions yeni. A03 Software Supply Chain Failures ise 2021'deki bileşen kategorisinin genişletilmiş hali.
SSRF listeden çıktı mı? Hayır, A01 Broken Access Control kategorisinin içine alındı.
En çok yükselen kategori hangisi? Security Misconfiguration. 5. sıradan 2. sıraya çıktı.
Tedarik zinciri riskini azaltmak için ilk adım ne? Bağımlılıkların envanterini çıkarmak, kullanılmayanları silmek ve kurulumu kilit dosyasıyla yapmak.

